Nigar Arif – Seçmə şeirlər

 

BİR QUCAQ ŞEİR

 

Tənha adamlar tez üşüyür, bilirəm,

Bir qucaq şeirim var odun əvəzi...

İstəməzsən? Bəlkə, isidə bildi

Don vurmuş ürəyini... 

Tənha adamlar tez üşüyür, bilirəm,

Bir stəkan çay, bir az musiqi.

Bir də belə soyuq havada,

şeir olur yalnızların şirniyyatı, çərəzi...

Tənha adamlar tez üşüyür, bilirəm,

Bölüşməyə söhbət gəzir arada.

Dindirməyə kimisə axtaranda

Şeir olur ən doğması, əzizi...

Tənha adamlar tez üşüyür, bilirəm,

Bilirəm...

***

YAXŞI YOL

 

Məni sevmirsənsə, sevmə, əzizim,

Qınaya bilmərəm, canın sağ olsun.

Əzəldən qaraymış bəxti bu eşqin,

Nə deyim, yaxşı yol, üzün ağ olsun...

 

Mənim nəyim var ki, bir ürək sevgim,

Sənə dünyaları verə bilmərəm.

Quru məhəbbətim asan alışar,

Yaş edib önünə sərə bilmərəm.

 

Gözlərim yoluna dikilməz daha,

Dəyişər fikrini, çatar bir zaman,

Töküb həvəsini o dar ovcuna,

Tum kimi çırtlayıb atar bir zaman...

***

TƏSƏLLİ

 

Ölmürəm... yaşamaq yenə gözəldi,

Hər yada düşəndə xatirəmizin

tutub uşaq kimi yanaqlarını,

təbəssüm toxunan dodaqlarını,

üzünü oxşamaq yenə gözəldi...

Uzun saçlarına bənzər gecədə,

Ayaq izlərinə həsrət küçədə

Dönərkən qaranlıq, sənsiz keçidə,

Nə qədər əzablı, çətin də olsa,

Əhvalım pozulsa, bənizim solsa,

Səbrimin sonuncu kasası dolsa,

Qırıq ürəyimdə təmiz su kimi

Sevgini daşımaq yenə gözəldi.

Ayrıldıq... taleyin qisməti də...

Üzüntü çox eşqin isməti də ...

Dünya dağılmadı, yer dəyişmədi,

Kədərdi, qüssədi, olan işdi də ...

Ölmürəm... yaşamaq yenə gözəldi...

Hərdənbir qarşıma çıxanda, əşi,

“balaca şəhərdi, təsadüf” deyib,

o ötən yaramı deşib qaşımaq,

lap elə kafede bugünkü kimi,

içib ta ürəkdən gülənə qədər,

səni yaddaşımdan silənə qədər,

axır öz qədrimi bilənə qədər,

gözüm doyanacan göz yaşlarımdan,

qəlbimdən sən boyda dərdi boşamaq

bəlkə, öləndə də səni yaşamaq,

yenə gözəldi... yenə gözəldi...