İlqar Fəhmi – Dillər əzbəri şeirlər

 

Buz heykəl

Məni küsdürmək asandır, məni ağlatmaq asan,

Məni çaşdırmaq asandır, məni aldatmaq asan,

Məni ləngitmək asandır, məni saxlatmaq asan,

...Mənim olmaq nə çətin...

Məni buzlatmaq asandır, məni dondurmaq asan,

Məni laxlatmaq asandır, məni sındırmaq asan,

Məni göstərmək asandır, mənə əl vurmaq asan.

...Mənə çatmaq nə çətin...

Mənə zülm etmək asandır, məni incitmək asan,

Məni alçaltmaq asandır, məni əskiltmək asan,

Məni tərk etmək asandır, məni tərgitmək asan,

...Məni sevmək nə çətin...

***

Yorğun sevgi – tünd qəhvə

Bu sevgi isti qəhvə (-) soyutmaq olmur,

Həyatına dağılsa, (-) qurutmaq olmur…

Kiçik də bir xətadan (-) bulansa sevgi

Böyük də ehtirasla (-) durultmaq olmur.

İnam uşaq kimiymiş (-) gözü yaşarsa,

Öpüb sığallamaqla (-) ovutmaq olmur…

Sevən qadın nəfəsdi, (-) bədən deyil ki…

Zaman keçir, nə atmaq (-) nə tutmaq olmur.

Bir an toxunsa ruha (-) xəyanət ətri,

Yüz il,«unut»,desən də (-) unutmaq olmur…

Unutmaq olmur…

***

Tökülür sənli saatlar o ömürdən, bu ömürdən

Əyilib qaldıran olmur onu yerdən, bunu yerdən,

Evimə dərd girir hər gün, o başından, bu başından

Gözümə kölgə salırsan, o maşından, bu maşından.

Səni sakitcə soruşdum o yağışdan, bu yağışdan

Saçının ətrini aldım o balışdan, bu balışdan

Süzülür sel kimi yaşlar o gözündən, bu gözündən

Səni hicran öpür hər gün o üzündən, bu üzündən

Bezmişəm sənsiz həyatın o adından, bu adından

Zərrə-zərrə səni yığdım o qadından, bu qadından

Tökülür sənli saatlar o ömürdən, bu ömürdən

Əyilib qaldıran olmur onu yerdən, bunu yerdən…

***

"Olmadım"

Ömür gedir oyun kimi

Keçir ələkdən un kimi

qəfil gələn qurşun kimi

Doqquz qram da olmadım.

Əgər fələk qoyubsa mat

Gözünü açma, durma, yat

Qırıq-qırıq keçir həyat

Heyif ki, tam da olmadım.

Günəş kimi alışsam da

Axırda şam da olmadım.

Sən məni Allah bilirdin

Mən heç adam da olmadım.

***

Yağış yağır

Şəhər batır, mən isə bir şeir yazım, deyim sənə,

Yaxın qışım deyim sənə, uzaq yazım, deyim...

Ağızda dad da qalmasa, şəkər-şirin deyim sənə,

İçimdəki yüz arzudan, görən, birin deyim sənə?

Nəfəsləri qarışdırıb gedən külək deyim sənə,

Boş olsa süfrəm hər səhər, boyat çörək deyim sənə.

Payızda ruhu buzladan soyuq fəsil deyim sənə,

Gedən xəyal deyim sənə, qalan şəkil deyim sənə?

Boşanmış arzular deyim, ölən ümid deyim sənə,

Bu səhrada məni susuz qoyan yezid deyim sənə...

Adam deyim, mələk deyim, ya bir nağıl deyim sənə,

Bu gün simic deyim sənə, sabah paxıl deyim sənə...

Mənə İlahidən gələn əzab, zülüm deyim sənə,

Yolumda gizlənib duran qəfil ölüm deyim sənə...

Sinəmdəki qıfılları qırıb qopar, deyim sənə,

Ürəkdə tapdığın nə var, götür, apar deyim sənə.

İçində heç nə qalmasın, tez ol, apar deyim sənə...

***

Ömrün payız xalçasında

Naxış kimi sevdim səni,

Qurumuş səhraya yağan

Yağış kimi sevdim səni...

Bütün ruhumu sarmış

Zəncir kimi sevdim səni,

Tavandan asılıb qalan

Kəndir kimi sevdim səni.

Bir az şirin, bir az acı

Qəhvə kimi sevdim səni,

Sevməyə düzdən başladım -

Səhvə kimi sevdim səni.

Nəfsimi alt-üst eləyən

Tamah kimi sevdim səni.

Heç vaxt bağışlamadığım

Günah kimi sevdim səni.

Küçələrin sel aparan

Şəhər kimi sevdim səni.

Qanımda gün-gündən artan

Şəkər kimi sevdim səni.

Həsrətlə qələm gözləyən

Varaq kimi sevdim səni.

Böyüklər kimi sevmədim,

Uşaq kimi sevdim səni...

Lap balaca

uşaq kimi

sevdim səni.

***

İntizar küləkləri

Üz-gözümü yaladı.

Niyə bütün sevgilər

Əzabla qol-qoladı?

Bu nə soyuqdur gəlib,

Nəfəsin də üşüyür.

Ürəyin qəfəsdədi,

Qəfəsin də üşüyür.

Dönüb gün şüasına

Soyuğu azdırardım,

Üşüyən əllərini

Şeirlə qızdırardım.

Hava yaman tutulub

Yəqin yağar, deyiblər.

Əynivi qalın elə,

Sabaha qar deyiblər.

***

Əlçatmazım...

Mən, oxunub axırı çatmış kitab,

Sən, yazılan şerimə ən son sətir...

Mən, yağış altında gəzən sərsəri,

Sən, hələ də bağlı qalan bir çətir...

Sən, göz açınca uzanan bir üfüq,

Mən, sənə doğru yol alan bir bulud,

Sən, işığın gizli tutan bir günəş,

Mən, buz içində üşüyən bir vücud.

Mən, payız əhvallı saralmış varaq,

Sənsə, bir az xətti qarışmış yazı,

Mən ki, sənə şah damarından yaxın...

Sən, əlim altındakı Əlçatmazım...

İstədim haqqında şeirlər yazım,

Ey mənim Əlçatmazım.

***

"Məni axtar"

Məni axtar darıxanda

Səni qəm-qüssə sıxanda,

Yorulub sərsəm həyatdan

Gözünün yaşı axanda...

Məni axtarma hər axşam,

Yığışıb şənlik edəndə,

Yenə də barda, kafedə

Ötəri gün keçirəndə...

Məni axtar darıxanda.

Dadı şit qəhqəhələrdən

Bezikib təngə gələndə,

Taparaq nəysə bəhanə

Yenə küncə çəkiləndə.

Məni axtar.

Məni axtar darıxanda.

Bir həzin mahnı səsindən

Qədəhin əldə donanda,

Sürüşüb donmuş əlindən

Düşərək, yerdə sınanda.

Məni axtar.

Məni axtar darıxanda.

Çıxıb hay-küylü salondan

Dayanıb fikrə gedəndə,

Kafenin boş foyesində

Siqaret tüstülədəndə

Məni axtar.

Məni axtar darıxanda

Məni axtar gecəyarı

Yolunu taksi kəsəndə,

Dayanıb yol kənarında

Büzüşüb tir-tir əsəndə.

Məni axtar,

Məni axtar darıxanda.

Küçədə, yolda yağışlar

Sevişəndə, gülüşəndə,

Maşının pəncərəsindən

Üzünə damcı düşəndə,

Məni axtar.

Məni axtar darıxanda.

Məni axtar boş otaqda

Yoluna gölgə çıxanda,

Soyumuş güzgüdə bir qız,

Sənə hiddətlə baxanda.

Məni axtar.

Məni axtar darıxanda.

Məni axtar darıxanda

Səni qəm-qüssə sıxanda.

Yorulub sərsəm həyatdan

Gözünün yaşı axanda.

Məni axtar

Məni axtar darıxanda.

Çıxmaram bircə sözündən

Səni allam yer üzündən,

Çəkərəm mavi səmaya

Öpərəm nəmli gözündən...