Qismət Rüstəmov | "Tanış küçələrin birində..."

 

Axşamüstü saat beş radələrində,

sənədsevər dövlət idarələrində

içindəki şeiri qanunsuz silah kimi

hamıdan gizlədən bir adam

tez-tez saatına baxmağa başlayır;

bir pişik miyoldayır divardakı kölgəsinə,

qalstukunu boşaldır,

dünəndənqalma bir ümid tapıb başını qatır...

Öz adı başqa olan qadınlar küçəsindən keçib düşünür:

çoxdandır yorğun təbəssümlər ayıdır, ödənişli səadətlər həftəsi.

İndi onun fikrincə,

dostların yarısı xərçəngdən gedib,

yarısı təkəbbürdən...

İndi o bilir ki,

mövsümlərin dəyişməsini çiçək dükanları,

yolların uzunluğunu siqaret qullabları ilə ölçdüyü adam

meşələrin birində ağaclara qonşudu.

Axşamüstü saat beş radələrində,

bir adam mövsümləri masasındakı

təqvim yarpaqlarından cırıb atmağa başlayır.

Bir azdan tanış küçələrdən birində,

əlləri ciblərinin,

gözləri eynəyinin dərinliyində çırpınarkən,

başını qaldırıb buludlara baxacaq və gülümsəyəcək.